Uncategorized

रोल्पालाई चिठ्ठी

यो सत्तासङ्ग सत्त्व नसाट्नु

आफ्नो माटोमा आफैं उभिनु

पसिनाले भिजाइरहनु आफ्नो धर्ती

थामिरहनु आफ्नो जीवन

र याद राख्नु!

माटोमा रगत रोपेर गएकाहरु

बीउ हुन्

उम्रिन्छन् फेरि…..

Read More...

लाश बोकेका खुट्टाहरु

खोला बस्तीमा आएको होईन

मान्छेहरु नै किनारामा बाँचीरहेका थिए

समाजमा बाँच्न यो जातले दिएन

किनारामा बाँच्न खोलाले

त्यसैले बगाइदियो अस्तित्व

खोलाले होइन

यो व्यवस्थाले

Read More...

वेश्या

म बाध्यतामा वेश्या बनिरहेँ

रहरले पनि पुरूषलाई वेश्या हुन दिएन

तर, बाध्यताले मलाई नारी हुन दिएन

अब लाग्छ, रहरलाई होइन

बाध्यतालाई वेश्या भनिने रैछ ।

Read More...

खोलाको किनारामा, राज्यको किनारामा  

मृत्युजस्तो जीवनको अन्तिम सत्यमा पनि सहारा दिने कोही नभएपछि बादीहरु खोला किनार खोज्दै बस्न थाले । पाउनु–गुमाउनु केही नभएका उनीहरुको जीवन खोला किनारामै सहज भयो । बहिष्करणले खोला किनारामा पुर्‍यायो बादीहरुलाई । किनारालाई सहारा बनाएका बादी आज पनि त्यहीँ छन् । 

Read More...

एक गाली एक ‘अभिशाप’

चेतनास्तर निर्माण गरी सक्षम नागरिक बनाउने शिक्षाको पहुँचमा नभएका बादी महिलाहरूको आत्मसम्मनको जीवन कल्पनाबाहिर छ 

Read More...